W 1925 r. papież Pius XI zatwierdził istniejący kult arcybiskupa Bogumiła jako świętego lub błogosławionego. Rok później odbyły się uroczystości dziękczynne w Uniejowie i Dobrowie. Relacja z ich przebiegu znalazła się w ukazującym się wtedy czasopiśmie "Życie Kolskie".
W niedzielę 23 maja 1926 r. kolska "Lutnia" zachwyciła uczestników uroczystej sumy w uniejowskiej kolegiacie, podczas której odczytano dekret Piusa XI o beatyfikacji arcybiskupa Bogumiła, przepięknie wykonaną Mszą Wacława Lachmana. Wieczorem zaś koncertowała z górującego nad uniejowskim rynkiem polowego ołtarza. Zapamiętano także warty wystawione przez drużyny kolskich harcerzy.
Zapoznajmy się zatem z artykułem opisującym te uroczystości, który sto lat temu ukazał się na łamach "Życia Kolskiego".
"W dniach 23 i 24 maja odbyły się w Uniejowie i Dobrowie niezwykle podniosłe uroczystości.
Okazją do tego święta była beatyfikacja Patrona Polski Bogumiła, Arcybiskupa Gnieźnieńskiego. Beatyfikacja ta po długich staraniach, trwających setki lat, pomyślnym została uwieńczona skutkiem w dniu 27 maja ubiegłego roku. Beatyfikacji dokonał Pius XI.
Uroczystym obchodem ku czci bł. Bogumiła najwięcej była zainteresowana parafia uniejowska i dobrowska, gdyż na terenie tych parafii Błogosławiony prawie przez całe życie pozostawał, pasterzował i zmarł.
Koźmin pod Dobrowem leżący, to wioska rodzinna, gdzie Bogumił ujrzał światło dzienne. W Dobrowie Błogosławiony był proboszczem i tam skończył święte swoje życie. A do Uniejowa w 1668 r. przeniesione były Jego drogie relikwie, które dotąd z wielką pobożnością były tam przechowywane.
Na uroczystość do Uniejowa przybyli J. E. ks. biskup Krynicki z Włocławka, ks. biskup Tymieniecki z Łodzi i ks. biskup Łukomski z Poznania, księża kanonicy i prałaci jako przedstawiciele kapituł, 80-ciu księży i reprezentanci władz państwowych i samorządowych. Masy pątników z bliższych i dalszych okolic zapełniły świątynię i miasto.
W dniu 22 maja odbyła się uroczysta procesja z kolegiaty do kościoła Bożego Ciała z relikwiami bł. Bogumiła, niesionymi w specjalnie przygotowanych nosidełkach. Następnego dnia przeniesiono relikwie do kolegiaty z niemniejszą okazałością. W świątyniach i na rynku odbyły się uroczyste nabożeństwa odprawiane przez biskupów. Liczne orkiestry i chóry śpiewacze wypełniły program.
Wieczór dnia 23 maja na przygotowanym wzniesieniu wzmocniony został akademią, na całość której złożyły się śpiewy chóralne „Lutni” kolskiej.
Z organizacji społecznych biorących udział w uroczystości wyróżniały się drużyny harcerskie z koła imponującą i sprawną swoją akcją.
W trzeci i ostatni dzień, 24 maja około południa wyruszyła kompania do Dobrowa, zabierając z sobą część relikwii bł. Bogumiła złożone w srebrnej trumience, ustawionej na przygotowanym odpowiednio pojeździe zaprzężonym w sześć białych koni. Pielgrzymka kompanii z Uniejowa do Dobrowa ze świętymi szczątkami, przedstawiała imponujący widok. Przez całą kilkuwiorstową drogę wychodziły tłumy pobożnego ludu i z największa czcią oddawały cześć relikwiom bł. Bogumiła.
W Dobrowie uroczystość wypadła świetnie, dzięki niestrudzonej a umiejętnej pracy miejscowego proboszcza ks. Mikołaja Kozłowskiego.
Przejawiał się tam podniosły nastrój religijny, znać było, że Dobrów oddaje cześć świętemu, składa dziękczynienie Wszechmocnemu za łaski doznane, za wyniesienie swego rodaka na ołtarze Pańskie."
