Historia farmacji sięga około 3000 lat p.n.e., początkowo przygotowywaniem leków i leczeniem zajmowały się kobiety, znachorzy, kapłani, często wiedza o właściwościach różnego rodzaju ziół, naparów maści i mazideł była przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Dopiero w starożytnej Grecji rozdzielona została rola lekarza i farmaceuty. Jednak aż do XIII w. ten podział wcale nie był tak jednoznaczny. W 1241 r. Fryderyk II Hohenstauf opublikował edykt (Magna Charta), regulujący ówczesny system medyczny (tzw. Konstytucja Sycylijska). Dokument ten m. in. zakazywał dzielenia kompetencji zawodowych aptekarzom i lekarzom.
Początki farmacji akademickiej sięgają roku 1783, kiedy to w Akademii Krakowskiej (Uniwersytet Jagielloński) powstał Wydział Farmacji i Materii Medycznej.
Polska była pierwszym krajem, w którym kobiety mogły studiować farmację. W 1824 roku po raz pierwszy na świecie dyplomy magistra farmacji otrzymały kobiety.
Długo rola farmaceutów była ograniczona tylko do wydawania i sprzedaży leków. Aktualnie farmaceuci znajdują się w gronie zawodów medycznych i biorą czynny udział w promocji zdrowia, czuwają nad prawidłowym przebiegiem indywidualnej farmakoterapii pacjenta.
